Rozłam w Razem wynika ze sporu o strategię lewicy: czy trzymać się programu bez gwarancji zmian, czy szukać wpływu w koalicji, godząc się na ustępstwa. W referendum 11–12 października wzięło udział nieco ponad 800 z około 3 tys. członków. Najwięcej głosów — 397 — zdobyła propozycja opuszczenia Koalicyjnego Klubu Parlamentarnego Lewicy i utworzenia samodzielnego koła. Choć głosowanie miało charakter opiniodawczy, pokazało nastroje w partii.
Adrian Zandberg, którego wspierają Marcelina Zawisza i Maciej Konieczny, uważa, że udział w rządzie ma sens tylko wtedy, gdy pozwala poprawić ochronę zdrowia, politykę mieszkaniową i sytuację pracowników. Z kolei Magdalena Biejat i grupa parlamentarzystek chcą działać „tu i teraz”: ich zdaniem pozostanie w klubie Lewicy wzmacnia głos partii w rządzie i pomaga realizować postulaty w tej kadencji. Łącznie 424 osoby poparły rozpoczęcie negocjacji o wejściu do rządu, ale różniły się w ocenie, co zrobić, jeśli rozmowy się nie powiodą. Najmniej osób chciało utrzymać obecny układ: pozostać w klubie i opozycji do rządu.
27 odejść i pytanie, czy polityczne obietnice przełożą się na realne zmiany
Podział pogłębiło odejście Magdaleny Biejat, senatorki Anny Górskiej oraz posłanek Joanny Wichy, Doroty Olko i Darii Gosek-Popiołek. Parlamentarzystki pozostały w klubie Lewicy, nie wstąpiły jednak do innej partii; zapowiedziały za to utworzenie platformy do wspólnych działań. Razem podało, że partię opuściło 27 osób, a pozostało w niej blisko 3 tys. członkiń i członków. W klubie Lewicy zasiadało wtedy 26 posłów, z których wcześniej ośmiu należało do Razem. Kongres zaplanowany na 26–27 października miał omówić wyniki referendum, zmiany w statucie i przyszłość władz partii.
Spór ujawnił też różnice w ocenie dorobku koalicji. Zandberg krytykuje rząd za brak przełomu w budownictwie publicznym, zbyt małe podwyżki dla budżetówki i brak liberalizacji prawa aborcyjnego. Za sukcesy uznaje jednak odmrożenie KPO i finansowanie in vitro z budżetu. Biejat podkreśla natomiast, że silniejszy klub może skuteczniej zabiegać o realizację postulatów, a Nowa Lewica traktuje współpracę parlamentarną jako sposób wpływania na decyzje. Razem stawia na niezależność i wiarygodność; odchodzące parlamentarzystki chcą zaś przekładać obietnice na konkretne działania bez czekania na kolejną kadencję.
Wewnętrzne referendum wskazuje kierunek, ale nie kończy walki o przywództwo
Wewnętrzne referendum Partii Razem przyniosło wyraźny sygnał: najwięcej głosujących chce, by ugrupowanie opuściło Koalicyjny Klub Parlamentarny Lewicy i utworzyło własne koło. Głosowanie odbyło się 11 i 12 października; wzięło w nim udział nieco ponad 800 z około 3000 uprawnionych członków. Wynik nie wiąże partii, ale wskazuje, ku któremu rozwiązaniu skłaniają się głosujący.
Uczestnicy głosowania ustawiali cztery scenariusze od najbardziej do najmniej pożądanego, korzystając z metody STV. Najwięcej osób — 397 — wskazało samodzielne koło. Drugie miejsce zajął plan rozpoczęcia rozmów o wejściu do rządu, a w razie fiaska — opuszczenia klubu; poparły go 172 osoby. Łącznie 424 głosujących opowiedziało się za negocjacjami, choć różnili się w ocenie, co zrobić po ich niepowodzeniu. Najmniej osób poparło pozostanie w klubie i dalszą opozycję wobec rządu.
Wynik ujawnia podział, który od dawna dzieli Razem. Adrian Zandberg, wspierany przez Marcelinę Zawiszę i Macieja Koniecznego, stawia na samodzielność i realizację programu bez kompromisów z liberałami. Magdalena Biejat uważa natomiast, że warto szukać porozumień, jeśli pomogą wdrożyć ważne postulaty lewicy. Spór dotyczy zatem nie tylko miejsca w klubie, lecz także tego, czy większy wpływ zapewnia niezależność, czy udział w rządzie.
Rozłam, niska frekwencja i pytanie o realny wpływ lewicy
Referendum ma charakter opiniodawczy, dlatego o kierunku partii zdecyduje kongres zaplanowany na 26–27 października. Działacze omówią wyniki, zmienią statut i wybiorą nowe władze. Stawkę podnosi odejście z Razem kilku parlamentarzystek: Biejat, Anny Górskiej, Joanny Wichy, Doroty Olko i Darii Gosek-Popiołek. Pozostały one w klubie Lewicy, ale poza innymi partiami. A skoro o tym mowa, poznaj źródła konfliktu na lewicy. Biejat oceniała, że rozstanie z klubem osłabi lewicę w parlamencie i rządzie.
Za sporem o klub stoi pytanie o skuteczność. Zandberg deklaruje gotowość wejścia do rządu, jeśli pozwoli mu to działać na rzecz ochrony zdrowia, mieszkań i rynku pracy. Odrzuca jednak ministerialną funkcję bez budżetu i narzędzi. Krytykuje rząd za brak przełomu w mieszkalnictwie, ochronie zdrowia i prawach kobiet, a zarazem zapewnia, że Razem nie chce być opozycją totalną. Biejat i jej sojuszniczki przekonują z kolei, że silny głos Lewicy w koalicji może przynieść zmiany jeszcze w tej kadencji.
Referendum wskazało kierunek, ale nie rozstrzygnęło sporu o przywództwo ani strategię. Udział nieco ponad jednej czwartej członków, podzielone opinie o negocjacjach i odejście parlamentarzystek pokazują, że w partii ścierają się różne pomysły. Kongres może przypieczętować samodzielny kurs, jednak dopiero czas pokaże, jak przełożyć niezależność na realny wpływ.
Ciekawostka: choć najwięcej głosujących wskazało samodzielne koło jako preferowany scenariusz, łączna liczba osób popierających rozpoczęcie rozmów o wejściu do rządu była większa — pokazując, że w Razem spór dotyczył nie tylko niezależności, lecz także sposobu zdobywania wpływu.
Magdalena Biejat na prezydenckiej ścieżce: szansa na wzmocnienie lewicy?
Prezydencka kampania Magdaleny Biejat mogłaby pomóc lewicy wyjść poza walkę o najwyższy urząd. Wicemarszałkini Senatu ma rozpoznawalność i doświadczenie parlamentarne, a w kampanii mogłaby skupić się na mieszkalnictwie, ochronie zdrowia, prawach kobiet oraz jakości usług publicznych. Nawet bez zwycięstwa jej start może uporządkować przekaz lewicy i dotrzeć do osób, których nie reprezentują największe partie.
Kampania przypadłaby jednak na trudny moment dla lewicy. Spór w Partii Razem o relacje z rządem i klubem Lewicy ujawnił dwie strategie: Adrian Zandberg stawia na konsekwentną opozycyjność, a Biejat kojarzy się z wpływem i kompromisami. W referendum z 11–12 października wzięło udział nieco ponad 800 osób; 53,75 proc. z nich poparło odejście z klubu Lewicy. Niedługo potem Biejat i cztery inne parlamentarzystki ogłosiły odejście z Razem, ale zapowiedziały, że pozostaną w klubie Lewicy.
Codzienne sprawy mogą nadać lewicy nowy głos
Dla Biejat kampania sprawdziłaby, czy potrafi połączyć postulaty społeczne z pragmatyczną polityką. Jej zwolenniczki chcą, by lewica wzmacniała swój głos w koalicji i zabiegała o zmiany „tu i teraz”, zamiast czekać na kolejną kadencję. Takie podejście może przyciągnąć wyborców rozczarowanych tempem reform, ale zarazem narazić kandydatkę na utożsamienie z ograniczeniami rządu, jeśli ten nie spełni ważnych obietnic. Z kolei nadmierny dystans wobec koalicji utrudni jej pokazanie, jak przekuć postulaty w konkretne decyzje.
Wśród tematów, na których Biejat mogłaby oprzeć kampanię, znajdują się:
- publiczne budownictwo i dostępne mieszkania,
- dostęp do leczenia i jakość usług publicznych,
- bezpieczeństwo ekonomiczne pracowników,
- prawa kobiet.
O sile lewicy zdecyduje więc nie tylko wynik wyborów, lecz także to, czy Biejat nada kampanii wyrazisty ton. Publiczne budownictwo, dostęp do leczenia, bezpieczeństwo ekonomiczne pracowników i prawa kobiet pozwalają skupić się na codziennym życiu, zamiast na sporach partyjnych. Warunkiem będzie jednak zachowanie wspólnego języka mimo wewnętrznych podziałów.
Ciekawostka: W opisie kampanii Biejat pojawia się paradoks lewicy — jej rozpoznawalność i doświadczenie mogą pomóc nagłośnić postulaty społeczne, ale odejście z Partii Razem przy jednoczesnym pozostaniu w klubie Lewicy pokazuje, jak trudno połączyć polityczną niezależność z wpływem na decyzje koalicji.
Sprawczość w rządzie czy niezależność w opozycji — o co toczy się gra na lewicy?
Na lewicy stawką jest dziś nie tylko miejsce w rządzie, lecz także sposób mierzenia wpływu: udziałem w gabinetach i możliwością zgłaszania poprawek czy niezależnym głosem, który nie firmuje decyzji koalicji. W Partii Razem spór ten wyznacza dwie strategie. Jeżeli cię to ciekawi, poznaj kluczowe kroki na rzecz wzrostu Polski. Stronnictwo Adriana Zandberga stawia na wyraźne granice i brak kompromisów z liberałami, natomiast środowisko Magdaleny Biejat chce negocjować, by jeszcze w tej kadencji wdrażać lewicowe postulaty.
W referendum członkowie Razem rozważali cztery scenariusze: opuszczenie Koalicyjnego Klubu Parlamentarnego Lewicy, pozostanie w nim w opozycji albo rozmowy o wejściu do rządu — z różnymi planami na wypadek niepowodzenia negocjacji. Głosowali metodą STV, szeregując opcje od najbardziej do najmniej pożądanej. Najwięcej wskazań zdobył samodzielny start w opozycji, ale wielu uczestników poparło też rozmowy z rządem. Wynik ujawnił więc podział, a zarazem chęć zdobycia realnego wpływu.
Między obietnicami a realną władzą: lewica walczy o zaufanie wyborców
Po rozłamie część parlamentarzystek, w tym Biejat, pozostała w klubie Lewicy i zapowiedziała wspólną pracę nad realizacją postulatów. Zandberg z kolei deklaruje, że rozważy wejście do rządu, jeśli ten zgodzi się na konkretne zmiany w ochronie zdrowia, mieszkalnictwie i na rynku pracy. Odrzuca jednak ministerialne stanowisko bez budżetu i narzędzi. Domaga się większych nakładów na publiczne budownictwo, realnych podwyżek dla budżetówki oraz naprawy usług publicznych. Krytycy wskazują natomiast, że poza rządem trudniej przekuć postulaty w ustawy.
Spór nie sprowadza się więc do wyboru między pragmatyzmem a ideowością. Lewica w rządzie może wskazywać na finansowanie in vitro z budżetu i podwyżki dla nauczycieli, ale zarazem odpiera zarzuty, że zmiany w mieszkalnictwie i prawach kobiet postępują zbyt wolno lub nie wystarczają. Przeczytaj inny artykuł, w którym też była o tym mowa. Opozycja daje większą niezależność i pozwala głośniej rozliczać koalicję, lecz grozi marginalizacją. Ostatecznie stawką jest zaufanie wyborców: uznają, że lewica potrafi zmieniać rzeczywistość od środka, czy uwierzą, że własny głos zachowa tylko poza rządem?
Ciekawostka: W głosowaniu metodą STV uczestnicy nie wybierali tylko jednej opcji — szeregowali scenariusze według preferencji. Dzięki temu wynik pokazał nie tylko, która strategia miała najwięcej zwolenników, ale też jak szerokie było poparcie dla rozmów z rządem.
Najczęstsze pytania i odpowiedzi (FAQ)
O co toczył się spór w Partii Razem?Spór dotyczył strategii lewicy: czy zachować niezależność i działać poza rządem, czy szukać wpływu w koalicji, godząc się na kompromisy, aby szybciej realizować postulaty.
Jaki scenariusz zdobył najwięcej głosów w referendum Razem?Najwięcej głosujących — 397 osób — poparło opuszczenie Koalicyjnego Klubu Parlamentarnego Lewicy i utworzenie samodzielnego koła. Referendum miało charakter opiniodawczy i wzięło w nim udział nieco ponad 800 z około 3 tys. członków.
Jakie stanowisko w sporze zajęła Magdalena Biejat?Biejat opowiadała się za pozostaniem w klubie Lewicy i szukaniem możliwości realizacji postulatów „tu i teraz”. Uważała, że silniejszy głos w parlamencie i współpraca z koalicją mogą pomóc przełożyć obietnice na konkretne działania.
Co stało się z Magdaleną Biejat i innymi parlamentarzystkami po odejściu z Razem?Biejat, Anna Górska, Joanna Wicha, Dorota Olko i Daria Gosek-Popiołek opuściły Partię Razem, ale pozostały w klubie Lewicy. Nie wstąpiły do innej partii i zapowiedziały wspólną platformę działań.
Jakie tematy mogłyby wzmocnić polityczny przekaz Biejat?W artykule wskazano publiczne budownictwo i dostępne mieszkania, ochronę zdrowia, bezpieczeństwo ekonomiczne pracowników oraz prawa kobiet. Skupienie się na codziennych problemach mogłoby pomóc lewicy dotrzeć do wyborców, choć jej wpływ zależałby także od zdolności przekładania postulatów na decyzje.
