W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Więcej informacji o wykorzystaniu plików cookies znajdą Państwo na stronie z regulaminem. zamknij

Piastowane funkcje

5 sierpnia 2012

Poseł do Parlamentu Europejskiego, prof. Mirosław Piotrowski:

Mirosław Piotrowski

III (VIII) kadencja Parlamentu Europejskiego (2014−2020)

Członek Komisji Rozwoju regionalnego

Komisja Rozwoju Regionalnego (REGI) odpowiada w Parlamencie Europejskim za unijną politykę rozwoju regionalnego i spójności. Jej pracami kieruje przewodniczący, którego wspomaga czterech wiceprzewodniczących. Komisja współpracuje z prezydencją Unii Europejskiej, Radą, Komisją Europejską, Komitetem Regionów, organizacjami współdziałania międzyregionalnego oraz władzami lokalnymi i regionalnymi.

Komisja Rozwoju Regionalnego ma uprawnienia w zakresie polityki regionalnej i polityki spójności, a zwłaszcza:

  • Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Funduszu Spójności i innych unijnych instrumentów polityki regionalnej;
  • oceny wpływu innych polityk unijnych na spójność gospodarczą i społeczną;
  • koordynacji unijnych instrumentów strukturalnych;
  • regionów peryferyjnych i wysp, jak również współpracy transgranicznej i międzyregionalnej;
  • stosunków z Komitetem Regionów, organizacjami współpracy międzyregionalnej oraz władzami lokalnymi i regionalnymi.

Strona komisji: http://www.europarl.europa.eu/committees/pl/regi/home.html

Członek Delegacji do spraw stosunków z państwami Azji Południowo-Wschodniej i Stowarzyszeniem Państw Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN)

Stowarzyszenie państw Azji Południowo-Wschodniej ASEAN (ang. Association of South-East Asian Nations) powstało w 1967 r. na mocy deklaracji z Bangkoku. Obecnie zrzesza dziesięć państw: Brunei Darussalam, Filipiny, Indonezja, Kambodża, Laos, Malezja, Myanmar, Singapur, Tajlandia i Wietnam. Początki współpracy między UE i ASEAN sięgają 1977 r. Ustalony wtedy zakres współpracy obejmował, przede wszystkim, kooperację w zakresie polityki i bezpieczeństwa oraz współdziałanie gospodarcze i społeczno-kulturalne. Od tego czasu współpraca ulega systematycznemu zacieśnianiu, a obszary współpracy dostosowywane są do nowych wyzwań.

Delegacja Parlamentu Europejskiego do spraw stosunków z państwami Azji Południowo-Wschodniej i Stowarzyszeniem Państw Azji Południowo-Wschodniej (DASE) utrzymuje kontakty z poszczególnymi państwami ASEAN oraz z samym Stowarzyszeniem. Członkowie delegacji każdego roku uczestniczą w specjalnych misjach roboczych oraz spotkaniach międzyparlamentarnych UE i ASEAN. Regularnie do Parlamentu Europejskiego w Brukseli i Strasburgu przybywają członkowie parlamentów krajów ASEAN. Te wizyty są okazją do wymiany poglądów na temat sytuacji społeczno-gospodarczej i politycznej w regionie czy też sytuacji w danym państwie. Do zadań członków delegacji DASE należy też obowiązek reprezentowania Parlamentu Europejskiego w czasie rocznych spotkań Międzyparlamentarnego Zgromadzenia ASEAN, podczas których Parlament Europejski posiada status obserwatora.

W kwietniu 2012 r. na spotkaniu w Bandar Seri Begawan w Brunei przyjęty został plan współdziałania UE i ASEAN na lata 2013–2017. W ramach planu działań z Bandar Seri Begawan, prowadzona jest współpraca w zakresie bezpieczeństwa, gospodarki, transportu, turystyki czy edukacji.

Strona delegacji: http://www.europarl.europa.eu/delegations/pl/dase/home.html

Zastępstwo w Komisji Spraw Zagranicznych

Komisja Spraw Zagranicznych (AFET) zapewnia koordynację prac wspólnych komisji parlamentarnych i komisji do spraw współpracy, jak też delegacji międzyparlamentarnych, delegacji ad hoc i misji obserwacji wyborów objętych zakresem jej kompetencji.

Komisja Spraw Zagranicznych ma uprawnienia w zakresie:

  • wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB) oraz europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (EPBiO). W tym zakresie komisję wspiera podkomisja do spraw bezpieczeństwa i obrony
  • stosunków z innymi instytucjami i organami UE, z ONZ oraz z innymi organizacjami międzynarodowymi i zgromadzeniami międzyparlamentarnymi w sprawach objętych w zakresie jej kompetencji
  • wzmocnienia stosunków politycznych z krajami trzecimi, w szczególności z krajami leżącymi w bezpośrednim sąsiedztwie Unii, poprzez szeroko zakrojone programy współpracy i pomocy lub poprzez porozumienia międzynarodowe, takie jak porozumienia stowarzyszeniowe i umowy o partnerstwie
  • otwierania, monitorowania oraz finalizowania negocjacji dotyczących przystąpienia państw europejskich do Unii
  • kwestii dotyczących praw człowieka, ochrony mniejszości i promowania wartości demokratycznych w krajach trzecich. W tym zakresie komisję wspiera podkomisja do spraw praw człowieka. Posłowie z innych komisji i organów kompetentnych w tym zakresie są zapraszani do uczestnictwa w posiedzeniach tej podkomisji, z zastrzeżeniem odpowiednich przepisów. Komisję Spraw Zagranicznych wspierają dwie podkomisje: Podkomisja Praw Człowieka oraz Podkomisja Bezpieczeństwa i Obrony.

Strona komisji: http://www.europarl.europa.eu/committees/pl/afet/home.html

Zastępstwo w Delegacji do Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego państw Afryki, Karaibów, Pacyfiku – Unii Europejskiej (AKP-UE)

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE (Afryka, Karaiby, Pacyfik – Unia Europejska) powstało w następstwie układu o stowarzyszeniu, zwanego Konwencją z Jaunde. Układ ten, zwany obecnie Porozumieniem z Kotonu, podpisany w 2000 r. na 20 lat, związał Unię Europejską z 78 państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku. Na mocy tego dokumentu, powołano Radę Ministrów, Komitet Ambasadorów i Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne. Celem porozumienia jest poprawa poziomów życia i rozwoju gospodarczego państw AKP oraz nawiązanie ścisłej współpracy między tymi państwami a Unią Europejską.

Przedstawiciele 78 państw AKP spotykają się dwa razy w roku na posiedzeniu plenarnym, trwającym tydzień, ze swoimi odpowiednikami, posłami do Parlamentu Europejskiego. W czasie ostatniej 28. Sesji Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku oraz Unii Europejskiej, która odbyła się w grudniu 2014 r. w Strasburgu, rozmawiano m.in. na temat epidemii wirusa Ebola, wzrostu fali terroryzmu w Afryce, problemach niedożywienia i głodu w krajach AKP, a także poruszano zagadnienia związane z rozwojem gospodarczym tych państw i stabilizowaniem sytuacji politycznej w krajach AKP.

Strona delegacji: http://www.europarl.europa.eu/delegations/pl/dacp/home.html

Posiedzenie plenarne AKP-UE, Fidżi 2015 r.

Posiedzenie plenarne AKP-UE (Fidżi 2015 r.)

II (VII) kadencja Parlamentu Europejskiego (2009−2014)

Członek Komisji Spraw Zagranicznych

Zob. wyżej

Członek Delegacji do spraw stosunków z Japonią

Spotkania ze Zgromadzeniem Narodowym Japonii organizowane są co roku od 1979 r., na zmianę w Japonii i w Europie. Od 2006 r. prezydia odnośnych delegacji obradują raz na rok, co pozwala bliżej zapoznać się ze zmianami sytuacji politycznej po obu stronach.  Ponadto komisje parlamentarne Japonii i UE spotykają się okresowo przy okazji wizyt studyjnych, które skupiają się na określonych kwestiach:

  • reforma konstytucyjna
  • sprawy gospodarcze i monetarne
  • ochrona środowiska naturalnego.

Strona delegacji: http://www.europarl.europa.eu/delegations/pl/d-jp/home.html

Wizyta studyjna delegacji PE w Japonii

Wizyta studyjna delegacji PE w Japonii

Było to 34 międzyparlamentarne spotkanie UE i Japonii. Rozmawiając z japońskimi politykami podkreślałem, że pomimo dystansu wiele nas łączy. A Polskę i Japonię dzieli tylko jeden kraj – Rosja. W przeszłości mieliśmy z nią bardzo dobre kontakty, zarówno w czasie I wojny światowej, kiedy Japonia nie zamknęła polskiej ambasady, mimo, że Niemcy toczyły wojnę z Polską.

Aktualnie UE potrzebuje Japonii. Patrząc jednak od strony Japonii, rząd tego kraju ma podejście pragmatyczne i nawiązuje odrębne kontakty z najsilniejszymi krajami UE, takimi jak Wielka Brytania, Francja, Niemcy czy Włochy, próbując intensyfikować swoje działania w tych kierunkach, lekko omijając UE – powiedział prof. M. Piotrowski w wywiadzie udzielonym red. Dawidowi Nahajowskiemu.

Zastępca w Komisji Rozwoju Regionalnego

Zob. wyżej

Zastępca w delegacji do spraw stosunków z Indiami

Spotkania pomiędzy Parlamentem Europejskim a Lok Sabha, czyli niższą izbą parlamentu indyjskiego odbywają się od 1981 r. Przez wiele lat za relacje z Indiami odpowiadała delegacja Parlamentu Europejskiego do spraw stosunków z państwami Azji Południowej i Południowo-Azjatyckiego Stowarzyszenia na Rzecz Współpracy Regionalnej (SAARC). W 2007 r. Parlament Europejski zdecydował o utworzeniu oddzielnej delegacji do spraw stosunków z Indiami. Spowodowane to było rosnącym znaczeniem tego państwa dla Unii Europejskiej, a także ustanowieniem w 2004 r. partnerstwa strategicznego UE-Indie.

W czasie wizyt delegacji parlamentarnej w Indiach prowadzono rozmowy na temat wykorzystania energii odnawialnej, bezpieczeństwa oraz handlu. Delegacje parlamentu indyjskiego odbywają regularne wizyty w Parlamencie Europejskim w Brukseli. W czasie tych wizyt omawiane były kwestie związane z podpisaniem umowy wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a Indiami.

Strona delegacji: http://www.europarl.europa.eu/delegations/pl/d-in/home.html

Wizyta delegacji PE w Indiach

Wizyta delegacji PE w Indiach

Zastępstwo w Delegacji do Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego państw Afryki, Karaibów, Pacyfiku – Unii Europejskiej (AKP-UE)

Zob. wyżej

I (VI) kadencja Parlamentu Europejskiego (2004−2009)

Wiceprzewodniczący delegacji do spraw stosunków z Australią i Nową Zelandią

Posiedzenia delegacji Parlamentu Europejskiego do spraw stosunków z Australią i Nową Zelandią (DANZ) rozpoczęły się w obu tych państwach w 1981 r. Od tego roku miały miejsce regularne spotkania międzyparlamentarne zarówno w Europie, jak i w Australii i Nowej Zelandii.

Obecnie podstawą dla stosunków UE-Australia jest umowa ramowa o partnerstwie między Unią Europejską a Australią, która została przyjęta w Paryżu w październiku 2008 roku oraz wspólna deklaracja w sprawie stosunków między Australią a Unią Europejską z 1997 roku. Ramy dla stosunków UE-Nowa Zelandia stanowi wspólna deklaracja Unii Europejskiej i Nowej Zelandii w sprawie stosunków i współpracy, która została przyjęta w Lizbonie we wrześniu 2007 roku.

Spotkania delegacji Parlamentu Europejskiego z jej odpowiednikami stanowią główny cel międzyparlamentarnych stosunków pomiędzy Unią Europejską a Australią i Nową Zelandią. Spotkania międzyparlamentarne z Australią pozwalają na dokonywanie regularnego przeglądu wspólnych deklaracji dotyczących stosunków pomiędzy Unią Europejską a Australią i Nową Zelandią. Obie deklaracje stanowią ramy dla stosunków dwustronnych i współpracy UE z tymi dwoma państwami. Stałymi punktami porządku obrad posiedzeń parlamentarnych są obszary takie jak handel, rolnictwo, przeciwdziałanie zmianom klimatu, rozwój i współpraca gospodarcza, nauka i technologia, wspieranie globalnego i regionalnego bezpieczeństwa, zwalczanie terroryzmu oraz prawa człowieka.

Strona delegacji: http://www.europarl.europa.eu/delegations/pl/danz/home.html#delegation_menu

Wizyta studyjna delegacji PE w Australii

Wizyta studyjna delegacji PE w Australii

Wizyta grupy parlamentarzystów europejskich odbyła się na zaproszenie parlamentarzystów i rządu australijskiego. Jej celem było wzmocnienie kontaktów między państwami członkowskimi Unii Europejskiej i Australii.

Jednym z ważniejszych punktów programu było spotkanie parlamentarzystów z ministrem spraw zagranicznych Australii Alexandrem Downerem. W trakcie spotkania, z inicjatywy posła Piotrowskiego (wiceprzewodniczącego delegacji) poruszono kwestię wprowadzenia wiz elektronicznych dla nowych dziesięciu państw członków UE. Szczególny nacisk w trakcie rozmów położono na priorytetowe potraktowanie Polski, Czech i Słowacji. Australijski minister w odpowiedzi zapewnił, że wprowadzenie takiej formy wizowej jest tylko kwestią techniczną i rozmowy na ten temat będą prowadzone z polskim MSZ.

W trakcie wizyty w Australii poseł Mirosław Piotrowski odbył również spotkania z:

  • Glennem Stevensem, Rickiem Battellino i dr Malcolmem Edey'em, wiceprezesami banku ds. rynków finansowych i gospodarki
  • Członkami Europejsk-Australijskiej Rady Biznesu, pod przewodnictwem posła Johna Aquilina, przewodniczącego Izby Reprezentantów Parlamentu Nowej południowej Walii
  • Dr. Michaelem Fulliove, dyrektorem programowym ds. zagadnień globalnych, Markiem Thirlwellem, dyrektorem programowym ds. gospodarki międzynarodowej i dr Malcolmem Cookiem, dyrektorem programowym ds. Azji i Pacyfiku
  • Piergiorgio Mazzocchim, ambasadorem i szefem delegacji Komisji Europejskiej w Australii i Nowej Zelandii
  • Warrenem Trussem, posłem, ministrem ds. rolnictwa, rybołówstwa i leśnictwa
  • Przedstawicielami Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Handlu oraz Urzędu AusAID, pod przewodnictwem Margie Adamson, zastępcy ministra ds. kontaktów z UE i krajami Europy Zachodniej
  • Przedstawicielami Parlamentu Wiktorii: Judy Maddigan, posłanką i przewodniczącą Walnego Zgromadzenia oraz Monicą Gould, przewodniczącą Rady Legislacyjnej
  • Dawidem Llewellynem, wicepremierem Tasmanii
  • Jerzym Więcławem, ambasadorem RP w Canberze
  • Christopherem Lancuckim, prezesem Federacji Polskich Organziacji w Wiktorii.

Członek Komisji Spraw Zagranicznych

Zob. wyżej

Delegacja do spraw stosunków z państwami Azji Południowej i Południowo-Azjatyckiego Stowarzyszenia na rzecz Współpracy Regionalnej (SAARC)

Delegacja do spraw stosunków z państwami Azji Południowej powstała z przekształcenia dawnej delegacji do spraw stosunków z Południowoazjatyckim Stowarzyszeniem na rzecz Współpracy Regionalnej. Obejmuje wszystkie państwa wchodzące w skład SAARC (Południowoazjatyckie Stowarzyszenie Współpracy Regionalnej) z wyjątkiem Indii, a więc: Bangladesz, Bhutan, Sri Lankę, Malediwy, Nepal i Pakistan. Stosunki Unii Europejskiej z tymi państwami opierają się na różnych podstawach prawnych: umowie o współpracy handlowej między Wspólnotami Europejskimi a Pakistanem z 1976 r. i odnowionej w 2001 r. umowie o handlu i współpracy pomiędzy Wspólnotami Europejskimi a Bangladeszem.

Mimo że umowy te nie zawsze zawierają wyraźne sformułowania, dotyczącego współpracy parlamentarnej, dialog między władzami legislacyjnymi ma miejsce, zwykle z inicjatywy delegacji Parlamentu Europejskiego. Od 1981 r. odbyło się ponad 35 posiedzeń międzyparlamentarnych. Działania te pozwoliły na bezpośrednie przekazywanie informacji na temat priorytetów, dotyczących demokracji i praw człowieka, a także pomogły Parlamentowi Europejskiemu w świadomym wyrażaniu opinii w przypadkach określonych w traktatach, np. w kwestii umów handlowych wymagających zgody Parlamentu.

Komisja tymczasowa Parlamentu Europejskiego

Członek i koordynator Komisji tymczasowej do zbadania sprawy rzekomego wykorzystania krajów europejskich przez CIA do transportu i nielegalnego przetrzymywania więźniów

Komisja została powołana decyzją Parlamentu Europejskiego na sesji plenarnej w Strasburgu, 18 stycznia 2006 r. Mandat komisji obejmował zbadanie, czy CIA był zamieszana w tzw. nadzwyczajne wydawanie domniemanych terrorystów na terytorium krajów członkowskich UE, krajów kandydujących do członkostwa czy też krajów stowarzyszonych z UE. Termin „nadzwyczajne wydanie" oznacza formę pozbycia się ze swojego terytorium domniemanego przestępcy przez kraj europejski poprzez przekazanie go amerykańskim służbom wywiadowczym poza oficjalną procedurą ekstradycji. CIA miałaby wykorzystywać przestrzeń powietrzną krajów europejskich w celu przewożenia osób zatrzymanych w krajach trzecich. I wreszcie podejrzewa się kraje europejskie o organizację tajnych ośrodków dla tego typu więźniów na własnym terytorium.

Komisja składała się z 46 parlamentarzystów z różnych grup politycznych i z krajów. Została powołana wstępnie na okres 4 miesięcy z możliwością przedłużenia jej mandatu do 12 miesięcy. Poseł M. piotrowski był koordynatorem jej prac w Grupie Niepodległość i Demokracja (frakcja w PE).

Podczas 4-miesięcznych prac wysłuchano opinii i zeznań złożonych m.in. przez przedstawicieli międzynarodowych organizacji ds. praw człowieka, amerykańskich i europejskich dziennikarzy, a także kilku z domniemanych ofiar CIA. Przed komisją stanęli również koordynator UE ds. walki z terroryzmem oraz Wysoki Przedstawiciel UE ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej. Członkowie Komisji odbyli podróże do Macedonii oraz do USA, gdzie rozmawiali z przedstawicielami rządów i parlamentarzystami obu krajów.

Zgromadzony materiał nie pozwalał udzielić jednoznacznych odpowiedzi na pytania na pytania, jakie stawiała sobie komisja. Tak, jak w przypadku śledztwa prowadzonego przez Radę Europy, istnieją tylko domniemania co do tajnych operacji CIA na terenie Europy. Nie ma jednak żadnych poważnych dowodów, że rzeczywiście były one prowadzone.

12 czerwca 2006 r. komisja przyjęła raport okresowy ze swoich prac i przedłożyła go parlamentowi w czasie lipcowej sesji plenarnej. Poseł M. Piotrowski zaproponował poprawki do raportu postulując zakończenie prac komisji, ze względu na to, że nie posiada ona żadnych instrumentów prawnych do pogłębienia i skutecznego prowadzenia dalszego śledztwa. Ostateczna decyzja zapadła na forum plenarnym PE. Komisja działała do końca grudnia 2006 r.

Wizyta Komisji w Stanach Zjednoczonych

Wizyta Komisji w Stanach Zjednoczonych

W opublikowanym 7 czerwca 2006 r. raporcie Dicka Marty'ego ze zgromadzenia Parlamentarnego rady Europy, stwierdza się m.in., że w Polsce znajdowały się tajne więzienia, w których na polecenia CIA przetrzymywano domniemanych terrorystów. Autor raportu nie popiera swoich twierdzeń żadnymi dowodami.

Polska jest atakowana jako zaangażowany sojusznik USA, a także pośrednio za swoje przywiązanie do tradycyjnych wartości i sprzeciw wobec europejskiej uniformizacji. Opieranie oskarżeń o przesłanki, a nie dowody, ma służyć dyskredytacji Polski na arenie międzynarodowej. Senator Dick Marty wypowiadał się przed Komisją Tymczasową PE. W projekcie raportu z jej prac Polska nie jest wymieniana, a dotychczasowa działalność komisji nie wniosła do śledztwa żadnych nowych faktów. Należy przestać niepotrzebnie wydawać pieniądze na jej utrzymanie. Mandat komisji powinien zostać zakończony – powiedział europoseł M. Piotrowski 14 czerwca 2006 r. na forum plenarnym PE.